10 χρόνια ΑΥΤΟΝΟΜΗ ΘΥΡΑ 10

10 χρόνια γεμάτα με τα πιο ακραία συναισθήματα.

Ανείπωτη χαρά όταν σώθηκε ο ΗΡΑΚΛΗΣ στη Ξάνθη.

Μίσος έξω από τα γραφεία της Μίκρας λίγο πριν καούν.

Παράνοια όταν ξαναγέμισε το πέταλο στον αγώνα με τον Άρη.

Τρέλα στη ταράτσα του καυταντζογλείου στον κεκλεισμένων αγώνα με τη Λάρισα.

Περηφάνια που δεν περιγράφεται όταν γυρνούσαμε από την Αθήνα μετά το συλλαλητήριο που πραγματοποιήσαμε εκεί για να αποτρέψουμε την αδικία απέναντι στην ομάδα μας.

Ευτυχία όταν τελικά αποτρέψαμε τον εξωαγωνιστικό υποβιβασμό το 2010.

Αγωνία έξω από τα δικαστήρια περιμένοντας να μάθουμε τη τύχη 22 αδερφών μας οι οποίοι είχαν φορτωθεί με κακουργήματα όταν υπεραμύνθηκαν το σπίτι μας.

Συγκίνηση όταν τους είδαμε να μπαίνουν στη κλούβα όχι κλαψουρίζοντας αλλά με υψωμένες τις γροθιές.

Ανάταση όταν τους είδαμε να αφήνονται ελεύθεροι.

Οργή όταν κατηφορίζαμε την εθνικής αμύνης για να φτάσουμε στην έκθεση όπου μας περίμενε ένας ολόκληρος στρατός, όμως παρά τα δακρυγόνα κανείς δεν έκανε πίσω, όλοι μπροστά να διατρανώνουμε την αντίθεση μας στην αδικία.

Θλίψη το βράδυ που ανακοινώθηκε ο εξαγνιστικός υποβιβασμός της ομάδας μας.

Αμφιβολία και εσωστρέφεια για τους λόγους που μας οδήγησαν σε εκείνη την ημέρα.

Όρκος να μην εγκαταλείψουμε τον ΗΡΑΚΛΗ στα δύσκολα έξω από το γήπεδο της Καλλικράτειας.

Πένθος όταν έφυγε μετά από μια συναυλία του συνδέσμου ένα από τα καλύτερα παιδιά του.

Αγάπη για τον ΗΡΑΚΛΗ μια ώρα μετά το τέλος του αγώνα με την Καρδίτσα, όταν παραμείναμε τραγουδώντας τη γαλάζια Βαβυλώνα.

Ελπίδα όταν τέλειωσε ο αγώνας με την Ξάνθη για το κύπελλο καθώς όλα έδειχναν ότι τέτοιες στιγμές θα ζούσαμε στο μέλλον.

Έκσταση όταν ξαναγέμισε το πέταλο στο μπαράζ με την ΑΕΚ.

Λατρεία όταν ξαναπήρε μετά από χρόνια φωτιά το πέταλο στον αγώνα με τον παοκ.

Μίσος όταν η προδοσία και η στοχοποίηση του συλλόγου για δεύτερη φορά μέσα σε λίγα χρόνια έγιναν εμφανή.

Αυτές τις στιγμές θα ξαναθυμηθούμε όλοι μαζί σήμερα το βράδυ στο Ιβανώφειο, όλοι όσοι περάσαμε από αυτό το σύνδεσμο, όσοι κουράστηκαν, όσοι εγκατέλειψαν και όσοι παρέμειναν, σήμερα ξαναβρισκόμαστε και αποφασίζουμε πως...

ΓΙΑ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΜΟΝΟ ΠΕΙΣΜΑ...

ira-history


Κύλιση στην Αρχή